Πριμοδότηση

Πως κατατροπώνεται ένας κριτικός;

Χωρίς κόπο,δεν είναι κοινό μυστικό

κοινό μυστικό είναι η,μαγικά,συμφωνημένη συμπαντική κομπανία εναντίον

ανθρώπων που ,εν τέλει, έχουν κάτι να σχολιάσουν.

Δεν θα μιλήσουμε για την απονοηματοδότηση μιας φιλικής συζήτησης

θα πετάξουμε επάνω από αυτή την αχρειότητα που πλήγει την σύγχρονη κοινωνία

ίσως σταθούμε σε μια ''χαλαρή κουβεντούλα'' αλλά τίποτε παραπάνω,

Προσπαθώ,σκληρά,να καταλάβω τα άγχη αυτού του κόσμου,αδυνατώ

αποτυγχάνω, κάθε φορά τα πάντα πρέπει να είναι με το μέρος μου,ο ούριος ο άνεμος να μου κλείνει το μάτι,όχι σαν να μου την πέφτει σαν να έχει βλεφαρόπτωση,

πάντα θα αστειεύομαι,το φυσικό μου δικαίωμα απέναντί...

-Κάνε θεούλη μου να μη μας πει για τον θάνατο,

-Για τον θάνατο!

Με ξετρελένει   που γράφει και κάποιος άλλος εκτός από μένα....στο θέμα μας τώρα!

Ο κατούριος άνεμος λοιπόν,επιτόπια αναστροφή στον ,ήδη,απολεσθέντα,συλλογισμό μου

δεν πιστεύω στην έννοια της δουλειάς,όχι με κριτήρια πολιτικά,

αν και αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος που προσφέρει πιστότητα σε οποιαδήποτε έννοια

και αυτή είναι η πραγματικότητα.

Πως τα φέρνει η ζωή και εσύ,ανακαλύπτεις καινούριους δρόμους για μια κριτική του τίποτα,μάλιστα

προσπαθείς να κρύψεις έναν νηπιακό αναρχισμό μέσα σε λεξουδάκια και επιδέξια πιρτσικλόνια

θεωρώ ένα μεγάλο ψέμα τα ΄΄θέλω'' αυτού του κόσμου,νομίζω πως κανείς δεν θέλει να πράξει 

έτσι μου φαίνεται.

-Ούτε τέτοιος δεν είναι!

-Ποιος,δεν είναι,τι;

-Δεν πρόκειται περί νηπιακού αναρχισμού,μια αηδία είναι,γελούν μαζί σου

-Άστους να γελούν

θα υπάρξει συνέχεια,υπάρχει συνέχεια